دلواپسي ام از شب و از فردا نيست
تقدير من از روز ازل ويرانيست
از سينه من آه فقط مي رويد
اين مزرعه محتاج مترسک ها نيست

لبخند بزن به بغض ديرينه من
پرهيز کن از گشودن سينه من
تصوير من امتداد ويراني هاست
ديوار بکش به دور آئينه من

پسر بچه اي وارد يک بستني فروشي شد و پشت ميزي نشست.پيش خدمت يک ليوان آب برايش آورد. پسر بچه پرسيد يک بستني ميوه اي چند است؟
پيش خدمت پاسخ داد:50 سنت
پسر بچه دستش را در جيبش برد و شروع به شمردن کرد... بعد پرسيد:يک بستني ساده چند است؟
در همين حال تعدادي از مشتريان در انتظار ميز خالي بودند... پيشخدمت با عصبانيت پاسخ داد:35 سنت
پسر دوباره سکه هايش راشمرد و گفت لطفا يک بستني ساده...
پيشخدمت بستني را آورد و به دنبال کار خور رفت... پسرک نيز پس از خوردن بستني پول را به صندوق پرداخت و رفت.
وقتي پيشخدمت بازگشت از آنچه ديد حيرت کرد... آنجا در کنار ظرف خالي بستني دو سکه 5 سنتي و پنج سکه 1 سنتي گذاشته بود براي انعام پيشخدمت...

دوست دارم بروم سر به سرم نگذاريد
گريه ام را به حساب سفرم نگذاريد
                                          دوست دارم که به  پابوسي باران بروم

                                          آسمان گفته که پا روي پرم نگذاريد
اينقدر آيينه هارا به رخ من نکشيد
اينقدر داغ جنون بر جگرم نگذاريد
                                           چشمي آبي تر از آيينه گرفتارم کرد
   

                                        بس کنيد اينهمه دل دورو برم نگذاريد
آخرين حرف من اين است زميني نشويد
فقط...از حال زمين بي خبرم نگذاريد

جانی شکیبا نداری وقتی که عاشق نباشی

شوق تماشا نداری وقتی که عاشق نباشی

***

با عاشقی میتوانی چون موج دریا بجوشی

راهی به دریا نداری وقتی که عاشق نباشی

***

خواب تو کابوسناک است از بوی شب می هراسی

آرام رویا نداری وقتی که عاشق نباشی

***

حس میکنی روزهایت فرقی ندارند با هم

میلی به فردا نداری وقتی که عاشق نباشی

***

آواز مرغان وحشی با روح تو همصدا نیست

یک روح شیدا نداری وقتی که عاشق نباشی

***

می روید از اشک عاشق بر خاک فصلی پر از گل

چشمی شکوفا نداری وقتی که عاشق نباشی

از: پروانه نجاتی   

صدای خنده و اواز میاید

ز کوی دلبرم امشب صدای ساز میاید

دلم بی وقفه میلرزد، نمی دانم چرا تنگ است و می لرزد

قدم لرزان به سوی کوچه میایم

دودستم را به روی یکدگر با حرص میسایم

و با خود زیر لب اهسته میگویم:

خدایا ترس من از چیست؟

عروس جشن امشب کیست؟

صدای همهمه با شیخ عاقد می شود خاموش!!!

صدای شیخ میاید

وکیلم من جوابم ده؟ وکیلم من؟ عروس خانم وکیلم من؟!!!

صدای اشنایی بعد میگوید :بله!!!

و مردم یکصدا با هم مبارک باد میگویند

خدای من صدای اوست !

صدای آشنا از اوست....

(ادامه مطلب)

بازم میگم نظر یادتون نره

منتظر نظراتتون هستم

در آخرین لحظه دیدار به چشمانت نگاه کردم و گفتم

 بدان آسمان قلبم با تو یا بی تو بهاریست...

همان لبخندی که توان را از من می ربود بر لبانت زینت بست و به آرامی از من فاصله گرفتی

بی هیچ کلامی من خاموش به تو نگاه میکردم و در دل با خود میگفتم:

ای کاش این قامت نحیف لحظه ای فقط لحظه ای می اندیشیدکه آسمان بهاری یعنی ابر/باران/رعدو برق/طوفان ناگهانی...

و این جمله جمله ای بود بدتر ازهر خواهش برای ماندن و تمنایی بود برای با او بودن...

ماه رمضان  هم اومد اول تبريك و بعدش هم  منم دعا كنين

یه خبر دارم اونم اینکه شام شیرین یک ساله شد.

نمیخواین بهم تبریک بگین؟؟؟

خواستم از كسايي كه تو اين مدت كمكم كردن تشكر كنم.اگه شماها نبودين شام شيريني هم نبود

منتظر نظراتون درمورد آپ جديدم هستم و تبريك

زندگی چیدن سیب است

باید چیدو رفت

زندگی تکرار پاییز است

باید دیدو رفت

زندگی رودیست جاری

هر که آمد شادمان

کوزه ای پر کرد و رفت

قاصدک این کولی خانه به دوش روزگار

کوچه گردی های خودرا زندگی نامید و رفت

علی عزیزی

....من شعر می نویسم
 تو با ترانه های عاشق من ، عاشق
تو با ترانه های تشنه ی من ، دریا
                                 بر پنج خط ساز سفر ،‌ زخمه می شوی
تو گریه می کنی
تو لحظه های شعر مرا ،‌ در خویش تجربه کرده
                   یعنی مرا در بدترین و بهترین دقایق بودن تکرار می کنی
یا با ترانه های من بر لب
                  در مصاف جلادان به مسلخ خویش می شتابی
یعنی که با منی
                      دیروز
                             امروز
                                     تا هنوز و همیشه ...
ایا زبان مشترک این نیست ؟
                        آن زبان تازه که می گفتم ؟
                                                ایا زبان مشترک این نیست ؟

سلام به دوستای گلم عیدتون مبارک امیدوارم سال خوبی داشته باشین همگی نظر یادتون نره

- پرسيد به خاطر کي زنده هستي؟ با اينکه دوست داشت با تمام وجود فرياد بزند تو...گفت به خاطر هيچ کس.پرسيدپس به خاطر چي زنده هستي؟ با اينکه دلش ميخواست فرياد بزند به خاطر دل تو...گفت به خاطر هيچ چيز.پسر از او سوال کرد تو به خاطر چي زنده هستي؟در حاليکه اشک توي چشمان دخترک حلقه زده بود گفت به خاطر کسي که به خاطر هيچ چيز زنده است.

- من دري كه با كليد آن تو را شناختم هرگز نخواهم بست.حتي اگر تمام عاقلان دنيا مرا به جرم راندن عقل از پنجره تفكر پاي ميز محاكمه ببرند.به يقين مي گويم خيلي پر رنگ تر از دوست داشتن تو دوستت دارم اما نه مثل قديم..من مدت هاست كه هرچه مي گذرد بي دليل بيشتر دوستت دارم،اما اين بار نه مثل مجنون..نه مثل ليلي.. و نه مثل تمام آنهايي كه با جهت يابي علت،اسطوره شدند.تنها مثل خودم،تا هر وقت كه بخواهي... دوستت دارم! خلاصه كه حسابي روي اسم همه خط كشيدي.رو تموم شماره هاي جدول دلم،عمودي،افقي،اون خونه سياها،اون حرف هاي جا افتاده،

-هميشه به من ميگفت زندگي وحشتناک است اما يادش رفته بود که به من گفته بود تو زندگي مني.روزي از روزها از او پرسيدم چه اندازه منو دوست داري؟گفت به اندازه خورشيد.نگاهي به آسمان کردم ،هوا باراني بود و بدون خورشيد.شبي  از او پرسيدم:منو دوست داري؟گفت آري به اندازه ستاره هاي آسمان.نگاهي به آسمان انداختم  و جز ابرهاي سياه باراني چيز ديگري نديدم.خواستم براي از دست دادنش قطره اي اشک بريزم ولي حيف که تمام اشکانم را براي به دست آوردنش از دست داده بودم.

داره زجر ميکشه مرسي

از روم اومدم بيرون.تا خواستم با مريم خداحافظي کنم ديدم خود پسره پي ام داد

 بقیه سرگذشت در ادامه مطلب

شب رفتنت عزيزم هرگز از يادم نميره
واسه هر کسي که ميگم قصه شو آتيش ميگيره
دل من يه دريا خون بود چشم تو يه دنيا ترديد
آخرين لحظه نگاهت غصه داشت باز ولي خنديد
شب رفتنت يه ماهي توي خشکي رفتو جون داد
زلزله خيلي دلارو اون شب از غصه تکون داد
غما اون شب شيشه هاي خونه رو زدن شکستن
پا به پام عکساي نازت اومدن تا صبح نشستن
تو چرا از اينجا رفتي تو که مثل قصه هايي
گِله ام از چه چيزي باشه نه بدي نه بي وفايي

بقیه شعر در ادامه مطلب

لالا لالا نخواب سـودي نــداره
همون بهتر که بشموري ستاره
همون بهتر که چشمات وا بمونه
که ماه غصه اش نشه تنها بيداره
                                    لالا لالا نخواب بازم سفر رفت
                                    نميدونم به کارون يا خزر رفت
                                    فقط دردم اينه مثــل همـــيشه
                                    بدون اطلاع و بي خبر رفت
                                                                   لالا لالا نخواب ميدون جنگه
                                                                   دست هرکي ميبيــني يه تفنگه
                                                                   يه عمره دور چشماش گشتم اما
                                                                   نفهميدم که اون چشما چه رنـگه
لالا لالا نخواب زندونه دنيا
سر ناسازگاري داره بــا ما
بشين بازم دعا کن واسه اونکه
مارو اينجا گذاشت تنهاي تنـها
                                لالا لالا نخـواب اون راه دوره
                                خدا ميدونه که حالش چه جوره
                                توي خلوت ميگم اينجا کسي نيست
                                خداييــش که دلم خيـلي صبـــــوره
                                                              لالا لالا نخواب تيره اس چراغم
                                                               مثه آتشــــفشــــــان ميمونه داغم
                                                              به جون گلدونا کم غصه اي نيست
                                                              هزار شــب شد نيومد باز ســراغم
لالا لالا نخواب،خواب که دوا نيست
دل ديـــوونه داشتن که خطــا نيست
ميگن دست از سرش بردار نميشه
آخه عاشق شدن که دست ما نيست
                                      لالا لالا نخواب تنــها ميمونم
                                      کمک کن قدر چشــماتو بدونم
                                      چرا چشمات پر خشمه عزيزم
                                      مگه من مثـــل اون نامــهربونم
                                                                     لالا لالا نخواب ماهو نگا کن
                                                                     من اسفندو ميارم تو دعــا کن
                                                                     بگو برگرده پيش مـــا بمونه
                                                                     کتاب حافظ و بردارو وا کن
لالا لالا نخواب سرما تو راهه
هميشه عمر خوشختي کوتاهه
ميگن با يه فرشته اونو ديدن
دروغه جون دريا اشتـــباهه
                            لالا لالا نخواب تلخه جدايي
                            کمر خم ميشه زير بي وفايي
                           تو بيدار باش همه تو خواب نازن
                           براي کــي بخونم پس لــالـــــايي
                                                             لالا لالا نخواب تنهايي زرده
                                                             اگه طولاني شه مثله يه درده
                                                             اگه چشم اتنظار باشي که هيـچي
                                                             دروغ ميگي به دل که بر ميگرده
لالا لالا نخواب اشکت زلاله
مثه بارون پاي نخل وصــاله
من و تو هم شبو هم قلبو کشــتيم
ولي اون چي،چقدر اون بي خياله
                                      لالا لالا نخواب دنيا خسيسه
                                      واسه کم آدمي خوب مينويسه
                                      يکي لبهاش تو خوابم غرق خندس
                                      يکي پلکاش تو خوابم خيس خيسه
                                                                           لالا لالا نخواب عاشق يه سيبه
                                                                            هميشه سرخ و تبدارو غريبــه
                                                                            تا اون بالاس رسيدس اما تنهاس
                                                                            پاييـــنم که بي افـــته بي نصــيبه
لالا لالا نخواب اينجا سياهي
پره اما تو تنگ قصه ماهي
اوني که مارو نگـــه داشت
الهي خواب باشه حالا الهي
                              لالا لالا نخواب تا اون بخــوابه
                              بشين اينقدر تا که خورشيد بتابه
                              زموني که يقين کردم بيدار شد
                              بخواب با ياد عکسي که تو قابه
                                                                 لالا لالال بخواب بيداره حالا
                                                                 ديگه بايد بخوابي پس لالا لا
                                                                 بخواب ديگه تو ميتوني بخوابي
                                                                 ببين خورشيد اومد بـــالاي بالا
لالا لالا اينم بود سرنوشتم
                      اين از امروزمو اين از گذشتم
                                                  نميخوابم تا تو برگردي يک روز
                                                                              منم خوابو واسه اون روز گذاشتم

"زندگي"

زندگي حس عجيبيست که يک مرغ مهاجر دارد.

زندگي مانند اتوبوس شلوغيست که جايي براي نشستن نيست و وقتي خلوت ميشه و ميخواهي بنشيني راننده داد ميزنه پياده شيد آخر خطه

زندگي دوروز است.يه روز با تو يه روزبر عليه تو.آن روز که با توست مغرور نشو و آن روز که بر عليه توست نااميد نشو

زندگي شهد گلي ستکه زنبور زمانه ميمکدش و آنچه ميماند عسل خاطره هايش است

آنقدر از زندگي دلسرد و دلگيرم که اگر روزي بميرم، مرگ خود را جشن ميگيرم
 
زندگي گل سرخيست که گلبرگهايش خيالي و خارهايش واقعيست.

زندگي به من آموخت که چگونه اشک بريزم اما اشک به من نياموخت که چگونه زندگي کنم.

زندگي کلافيست پيچ در پيچ که اولش پيچ و آخرش هيچ است...

نظر یادتون نره

"خواهشا نظرتو بده منتظرم"

چه خوش است گاه گاهي بکند بهانه ما
          که شعاع آفتــابش بدمد به خانه ما
                 چه شود که مـــاهرويـي-صنمي فرشته خويي
                            سر نازنين خود را بنهد به شانه ما
                                    شده تيره روزگارم-همه شب در انتظارم
                                              که بيايد آشنايي سوي آشيانـه ما
                                               به زبان بي زباني هوس قصيده دارم
                                     به غزل نگنجد امشب غم بيکرانه ما
                              تو بيا بخوان شهـــابــا به حريم عشــق باما
                 که خوش است با تو بودن شب عاشقانه ما
        پس از اين به روزگاران به کنار جويباران
ز نواي مرغ يا حق بشنو اين ترانه ما

"شهاب ماسالی "

تصوير چشمان تورا در روياها کشيدم   باغ گلي از جنس مريم ها کشيدم
تو گم شدي در جاده هاي سردو ساکت   منــهم به دنبال نفســهايت دويـدم

سوختم باران بزن شايد تو خاموشــم کني    شايد امشب سوزش اين زخمها را کم کني
آه باران مــن سراپـاي وجـودم آتـش است    پس بزن باران بزن شايد تو خاموشم کني

يادته يه روز بهم گفتي "چه کسي مي خواد من و تو ما نشيم ؟عکسشو بده و جنازشو بگير" خودت بگو چي شد که امروز به جاي جسدش کارت دعوت عروسيتون به دستم رسيد 

تنها تکيه گاهم بود انکه با يک نسيم شکست

هرگز براي عاشق شدن به دنبال باران وبهاروبابونه نباش...گاهي در انتهاي خارهاي يک کاکتوس به غنچه اي ميرسي که ماه را بر لبانت مينشاند.

تنهايي.... اين واژه را بلندترين شاخه درخت خوب ميفهمد

اگر تورا خواستن اشتباهه،اگه با تو بودن اشتباهه،اگه عاشق تو بودن اشتباهه،اگه واسه تو مردن اشتباهه،پس تو بهترين،قشنگترين اشتباه زندگي من هستي.

از ازل عشق در انديـشـه ماست
سادگـي ساده دلـــي پيـشه ماست
سايــه ساري زوفا گر خــــواهي
تک درختي است که دربيشه ماست

اي عشق مدد کن که به سامـان برسيم
چون مزرعه اي تشنه به باران برسيم
يامــن برســم به يــار يا يــار بـه مــن
يا هردو بميريم و به پـايـان بـرســـيم

 
پرسيد که چرا دير کرده است؟نکند دل ديگري اورا اسير کرده است؟
خنديدم و گفتم:او فقط اسير من است،تنها دقايقي دير کرده است.

گفتم امروز هوا سرد بوده است شايد موعد قرار تغيير کرده است.

خنديد،به سادگيم آيينه وگفت:احساس پاک تورا  زنجير کرده است.

گفتم از عشق من چنين سخن مگويي.

گفت خوابي!سالهاست که دير کرده است.
در آيينه به خود نگاه ميکنم...آه عشق او عجيب مرا پير کرده است.

راست گفت آيينه که منتظر نباش او براي هميشه دير کرده است....

اي اسمان زيبا امشب دلم گرفته
                                 از هاي وهوي دنيا امشب دلم گرفته
يک سينه غرق مستي دارد هواي باران
                                از اين خراب مستي امشب دلم گرفته
امشب خيال دارم تا صبح گريه کنم
                                شرمنده ام خدايا امشب دلم گرفته
خون دل شکسته بر ديدگان تشنه
                                بايد شود هويدا امشةب دلم گرفته
ساقي عجب صفايي دارد پياله تو
                               پر کن به جان مولاامشب دلم گرفته
           

       گفتي خيال بس کن فرمايشت متين است
                                 فردا به چشم اماامشب دلم گرفته

                    به قندي دلخوشم  لبهاي شيرينت کجاست ؟

                        غصه خوردن تا مرا از اشتها انداخته

                     حکم از تومن ببازم يا تو ميخواهي ببر

                       عشق تاس قسمت ما را کجا انداخته

این پست رو برای قدردانی از زحمات یه دوست خوب مینویسم

وتقدیمش میکنم به اونی که خیلی دوسش دارم

در آخر باید بگم که خواهشا نظر یادتون نره.ممنون

اميدوارم با آمدن پاييز هر يك برگ كه مي‌افته، يكي از غمهاي دلت كم بشه و ديگه هيچ‌وقت ناراحت نباشي

کاش قلبم در د پنهاني نداشت چهره ام رنگ پريشاني نداشت کاش برگهاي آخر تقويم عشق حرفي از يک روز باراني نداشت کاش مي شد راه عشق را بي خطر پيمود و قرباني نداشت

ديدم كه تو دريايي و من رود شدم در وسعت چشمان تو محدود شدم آن روز كه در آتش عشق افتادم سر سبز تر از آتش نمرود شدم

از تو شاكيم اري از تو عشق من مگر وفاي يك ادم را چند بار بايد ازمود؟؟؟ ميخواهم از تو بنويسم اما نه بغضم مي شكند و در تنهاييم كسي مثل تو نيست كه مرا ارام كند............... چه حرفهايي كه دارم و نمي توانم بگويم من براي شنيدن لالايي هاي شبانه ات مشتاقم "من عاشق چشمت شدم نه عقل بود و نه دلي چيزي نمي دانم از اين ديوانگي و عاقلي "

 چقدر خوب بود که انسان کسی را دوست نمی داشت. چقدر خوب بود زیبایی های طبیعت را می دید و یا محبوبش نمی افتاد و زجر نمی کشید

عشق امانت با ارزشيه كه هر كسي تو قلبش ميزاره برايه همينه كه هر وقت بخواي عشقت را از كسي پس بگيري بايد قلبش را بشكني

وفاداری را باید از نیلوفری اموخت که به دور هر شاخه ای میپیچد در اغوش او میمیرد

با سيم ناز مژهات يه عمر گيتار ميزنم /نگاهتو كوك نكني من خودمو دار ميزنم/چشات اگه رو پنجره طرح ستاره نزنن/دست خودم نيست دلمو به درو ديوار ميزنم

فقط کسايي میخوان مثل بعضي آدماي ديگه باشن که خودشون کسي نباشن

خود را نگران آن چه مي داني يا نمي داني نکن .نه به گذشته بينديش و نه به آينده فقط بگذار دستان خدا هر روز شگفتي هاي اکنون را براي تو بياورند

 آرام باش، توكل كن، تفكر كن، سپس آستين ها را بالا بزن، آنگاه دستان خداوند را مي بيني كه زودتر از تو دست به كار شده است.

دیدم زیباترین ترانه ها

آواز رهایی ست

رهایی از هر آنچه مرا در بند کرده است

اما چه شد که دیگر بار

اسارت در قلبم ریشه دوانده است؟

مگر مرا از جنس میله های قفس آفریده اند؟

نظر یادت نره

ميخوام بهش بگم ، ميخوام که بدونه ، من نمی خوام فقط "داداشی" باشم . من عاشقشم . اما... من خيلی خجالتی هستم ..... علتش رو نميدونم .

تلفن زنگ زد .خودش بود . گريه می کرد. دوست پسرش قلبش رو شکسته بود. از من خواست که برم پيشش. نميخواست تنها باشه. من هم اينکار رو کردم. وقتی کنارش رو کاناپه نشسته بودم. تمام فکرم متوجه اون چشمهای معصومش بود. آرزو ميکردم که عشقش متعلق به من باشه. بعد از  2  ساعت ديدن فيلم و خوردن  3  بسته چيپس ، خواست بره که بخوابه ، به من نگاه کرد و گفت : "متشکرم " و از من خداحافظی کرد

ميخوام بهش بگم ، ميخوام که بدونه ، من نمی خوام فقط "داداشی" باشم . من عاشقشم . اما... من خيلی خجالتی هستم ..... علتش رو نميدونم .

روز قبل از جشن دانشگاه پيش من اومد. گفت : "قرارم بهم خورده ، اون نميخواد با من بياد" .
من با کسی قرار نداشتم. ترم گذشته ما به هم قول داده بوديم که اگه زمانی هيچکدوممون برای مراسمی پارتنر نداشتيم با هم ديگه باشيم ، درست مثل يه "خواهر و برادر" . ما هم با هم به جشن رفتيم. جشن به پايان رسيد . من پشت سر اون ، کنار در خروجی ، ايستاده بودم ، تمام هوش و حواسم به اون لبخند زيبا و اون چشمان همچون کريستالش بود. آرزو می کردم که عشقش متعلق به من باشه ، اما اون مثل من فکر نمی کرد و من اين رو ميدونستم ، به من گفت :"متشکرم ، شب خيلی خوبی داشتيم " ، و از من خداحافظی کرد

ميخوام بهش بگم ، ميخوام که بدونه ، من نمی خوام فقط "داداشی" باشم . من عاشقشم . اما... من خيلی خجالتی هستم ..... علتش رو نميدونم .

يه روز گذشت ، سپس يک هفته ، يک سال ... قبل از اينکه بتونم حرف دلم رو بزنم روز فارغ التحصيلی فرا رسيد ، من به اون نگاه می کردم که درست مثل فرشته ها روی صحنه رفته بود تا مدرکش رو بگيره. ميخواستم که عشقش متعلق به من باشه. اما اون به من توجهی نمی کرد ، و من اينو ميدونستم ، قبل از اينکه کسی خونه بره به سمت من اومد ، با همون لباس و کلاه فارغ التحصيلی ، با گريه منو در آغوش گرفت و سرش رو روی شونه من گذاشت و آروم گفت تو بهترين داداشی دنيا هستی ، متشکرم و از من خداحافظی کرد

ميخوام بهش بگم ، ميخوام که بدونه ، من نمی خوام فقط "داداشی" باشم . من عاشقشم . اما... من خيلی خجالتی هستم ..... علتش رو نميدونم .

نشستم روی صندلی ، صندلی ساقدوش ، اون دختره حالا داره ازدواج ميکنه ، من ديدم که "بله" رو گفت و وارد زندگی جديدی شد. با مرد ديگه ای ازدواج کرد. من ميخواستم که عشقش متعلق به من باشه. اما اون اينطوری فکر نمی کرد و من اينو ميدونستم ، اما قبل از اينکه از کليسا بره رو به من کرد و گفت " تو اومدی ؟ متشکرم"

ميخوام بهش بگم ، ميخوام که بدونه ، من نمی خوام فقط "داداشی" باشم . من عاشقشم . اما... من خيلی خجالتی هستم ..... علتش رو نميدونم .

سالهای خيلی زيادی گذشت . به تابوتی نگاه ميکنم که دختری که من رو داداشی خودش ميدونست توی اون خوابيده ، فقط دوستان دوران تحصيلش دور تابوت هستند ، يه نفر داره دفتر خاطراتش رو ميخونه ، دختری که در دوران تحصيل اون رو نوشته. اين چيزی هست که اون نوشته بود :
" تمام توجهم به اون بود. آرزو ميکردم که عشقش برای من باشه. اما اون توجهی به اين موضوع نداشت و من اينو ميدونستم. من ميخواستم بهش بگم ، ميخواستم که بدونه که نمی خوام فقط برای من يه داداشی باشه. من عاشقش هستم. اما .... من خجالتی ام ... نيمدونم ... هميشه آرزو داشتم که به من بگه دوستم داره.

ای کاش اين کار رو کرده بودم ................. با خودم فکر می کردم و گريه !

  اگه توی این پست نظر ندی خیلی بدی

چون دستام درد گرفت تا نوشتمش.باید نظر بدی