هر شب از فریاد من بیداره خلق

اما چه سود آنکه باید بشنود بیدار نیست

باز هم شب شد و  تنهایی و دیدار سکوت

خیمه زد کنج دلم سایه دیدار سکوت

دلم همچو آسمان پر از ابرهای بارانیست

ای کاش دلم امشب بگرید

شاید که بغض عشق در چشمانم بشکند