غرورت رو واسه كسي كه دوسش داري بشكن ولي دل كسي رو كه دوسش داري به خاطر غرورت نشكن

 

 تنها ستاره ي خيالي من ، تو را در کدامين شب بجويم وقتي که هر شب بي تو بودن را به وسعت گريه در مي يابم

 

وفا داری را بايد از نيلوفری آموخت که به دور هر شاخه ای میپيچد در آغوشش ميميرد

 

هر كه در سينه دلي داشت به دلداري داد دل نفرين شده ماست كه تنهاست هنوز